نا امیدی احمقانست...

    « نا امیدی احمقانه ترین احساسی است که انسان دارد »

 

امید حقیقت مطلقه، امید همیشه وجود داره، امید راز مشترک خیلی از آدمهای بزرگ و پیروز تاریخه که از مبارزات بزرگ و سخت سر بلند بیرون اومدن.غیر ممکن و ناامیدی هیچ معنایی نداره و بن بست در یک هستی بی نهایت وجود خارجی نداره.وقتی ناامیدیم، وقتی افسرده ایم، وقتی بی کار و بی حوصله ایم، وقتی خسته ایم و... در همه این حالات فقط دنیا رو کوچک می بینیم، خیلی بسته و محدود، و از شادی ها و زیبایی ها و لذت ها غافلیم.ناامیدی واقعاً از روی بی خردی و حماقت و بلاهته و هیچ انسان فهمیده و دانایی وجود نداره که امید رو درک نکنه و ناامید باشه.ما به حکم انسان بودن هیچ وقت نمی تونیم در قوانین هستی به قطعیت برسیم و این یعنی اینکه که هیچ وقت هم در حقیقت نمیشه نا امید بود.امید مقدسه و آدم های امیدوار آدم های دوست داشتنی تر و محترم تری هستند و ای کاش هیچ کس به اندازه کافی احمق نباشه که ناامید بشه.

 

/ 0 نظر / 3 بازدید